ویروس: کامپیوتر مشهدم (الان تهرانم) یه ویروس عجیب غریب گرفته که نمیتونم مسنجر رو باز کنم برا همین انگیزه ای برا آپ کردن ندارم آخه نمیتونم سندتوآل کنم.
دو هفته سرگردان: همیشه برام روزهای عید کسل کننده بوده دیدن فامیل که آدم مجبور توش هفصد جور مختلف آداب معاشرت رو رعایت کنه و زندگی از روال عادی خودش خارج میشه. تازه غذا خوردن آدم هم از روال عادی خودش خارج میشه.
ویژه نامه های نوروزی: یکی دیگه از دلایلی که باعث عید گریزی من میشه چاپ نشدن روزنامه تو ۱۷ روز متوالیه. این مدت مدیده بی روزنامگی رو فقط ویژه نامه های نوروزی روزنامه ها و نشریات میتونن پر کنن. ویژه نامه چلچراغ که معرکه اس و فکر نکنم دیگه گیرتون بیاد، یه ویژه نامه هم تیم شرق با سردبیری قوچانی و ریاست شورای سیاستگذاری عطریانفر و با همون اعضای تحریریه برای یه هفته نامه به اسم شهروند امروز چاپ کردن البته فکر کنم برا قبل از زمانی باشه که با خبر شده باشن که قراره دوباره چاپ کنن چون توش نوشتن که قراره ادامه دار باشه واقعا ویژه نامه خوبیه (مقاله قوچانی مصاحبه با رامین رئیس کمیته حقیقات یاب در رابطه با هلوکاست و مصاحبه با سید جواد طباطبایی قسمتهای تاپش بود، ویژه نامه اعتماد هم خوب بود مخصوصا مقاله لیلاز (البته هنوز تمام قسمتهایی که دوست داشتم رو نخوندم). ویژه نامه اعتماد ملی هم بد نیست مصاحبه با یونسی توش خیلی خوب بود و مقاله بورقانی حالم رو گرفت (به خاطر طرز فکرش میگم) مصاحبه با رضازادش هم یه مصاحبه اعصاب خورد کن بود مصاحبه با باران کوثری - یکی از بازیگرای محبوب من هم خیلی خوب بود) آیین ۶ یا به قولی ویژه نامه آیین هم خیلی پر باره البته سه تا مقاله ش که به ادامه دعوای عبدی - حجاریان اختصاص داره که قبلا خونده بودم، یه مقاله اش هم برا جلایی پوره که قبلا تو کارگزاران چاپ شده بود (که اگه این چهار مقاله رو نخوندین توصیه میکنم بخونین) ولی مقاله امین زاده که با توجه به این که قبلا جایی چاپ نشده بود واقعا جالب و ناراحت کننده بود (آخه به وضعیت وحشتناک دیپلماسی ایران اختصاص داشت) شاید این ویژه نامه ها تنها فاکتورهایی باشه که عید رو قابل تحمل میکنه پس یکیش رو بخرید و بجای دیدن فامیل که کاری بجز خورد کردن اعصاب شما و خالی کردن جیب خودشون و پدر شما ندارن اونها رو بخونین.
. معروفه که طنز خوب زمانی تو رو میخندونه که انتظارش رو نداری. فرض کنید شخصیت زن داستان یه نفر رو کشته و میاد به شوهرش این رو میگه و این موضوع رو انقدر بد بازی میکنه که تمام سالن میزنه زیر خنده.
یا زمانی که دوتا از شخصیتهای داستان در حال مرگ و جان دادن هستن همه سالن میخندن (از جمله خودم) این که یه کارگردان فیلم بسازه و بد دربیاد اصلا بد نیست ولی اینکه جایگاه مطبوعات تو کشور انقدر ضعیف باشه که نفهمیم چه مزخرفی داریم میریم خیلی ناراحت کننده است. (خیلی وقته که بطور روزانه روزنامه نمیخونم.) راستی تله اسم مناسبی برای این فیلمه: یه تله برای از بین بردن یه روز خوب شما!
. 
سعی کردم توضیح بدم که چه اتفاقی افتاده. البته مطمئنم که حرفم رو باور کرد ولی من ۳-۴ ساعت اعصابم از این موضوع و شانس گند داغون بود.
